Brian De Palma'nın 1992 yapımı psikolojik gerilim filmi Raising Cain, izleyiciyi çoklu kişilik bozukluğunun tehlikeli labirentlerine sürüklüyor. John Lithgow'un unutulmaz performansıyla hayat verdiği çocuk psikoloğu Dr. Carter Nix, görünüşte örnek bir aile babasıdır. Ancak eşi Jenny (Lolita Davidovich), kocasının çocuklarla ilgili bilimsel çalışmalarının sağlıksız bir takıntıya dönüştüğünden endişe duymaya başlar. Filmin gerilimi, Jenny'nin bu şüphelerini araştırmaya başlamasıyla katlanarak artar.

De Palma, Hitchcock'tan aldığı ilhamı kendine özgü görsel stilizasyonuyla harmanlayarak, izleyiciyi sürekli bir belirsizlik ve gerilim atmosferinde tutmayı başarıyor. Lithgow'un aynı karakterin farklı kişiliklerini canlandırmadaki ustalığı, filmin en dikkat çeken yönlerinden biri. Carter'ın zihninde dönen 'kimlerin' yavaş yavaş su yüzüne çıkışı, klasik bir cinayet gizeminden çok, psikolojik bir çöküşün parçalarını bir araya getirme deneyimi sunuyor.

Raising Cain, sadece bir gerilim filmi değil, aynı zamanda aile, sorumluluk ve kimlik karmaşası üzerine düşündüren bir yapım. 90'ların gerilim sinemasının özgün örneklerinden biri olan film, beklenmedik dönüşleri ve klostrofobik anlatımıyla izleyiciyi son ana kadar ekrana kilitlemeyi vaat ediyor. Psikolojik gerilim ve karakter çalışması sevenler için kaçırılmaması gereken bir De Palma klasiği.