Pontypool, 2008 Kanada yapımı, geleneksel korku kalıplarını alt üst eden benzersiz bir film. Yönetmen Bruce McDonald, izleyiciyi küçük bir Ontario kasabasındaki radyo istasyonuna hapsederek, korkuyu dinlemenin ve hayal etmenin gücünü ustalıkla sorguluyor. Hikaye, sabah programı sunucusu Grant Mazzy'nin (Stephen McHattie) stüdyoda geçirdiği sıradan bir günde, dışarıdan gelen tuhaf ve şiddet içeren haberlerle çalkalanmasıyla başlar. Başlangıçta sıradan olaylar gibi görünen bu raporlar, zamanla kasabayı saran, kelimeler yoluyla yayılan ölümcül ve anlaşılmaz bir 'enfeksiyonun' habercisine dönüşür. Film, görsel şoklardan ziyade, sesin ve dilin yarattığı gerilime odaklanır. Stephen McHattie'nin performansı, sinir bozucu sakinliği ve giderek artan çaresizliğiyle filmin belkemiğini oluşturur. Ona eşlik eden Lisa Houle (Sydney Briar) ve Georgina Reilly (Laurel-Ann) karakterleri, kapalı mekanda geçen bu psikolojik gerilimin yoğunluğunu mükemmel dengeleyen unsurlardır. Senaryo, Tony Burgess'in aynı adlı romanına dayanır ve 'virüs' kavramını alışılagelmiş salgın temsillerinden farklı, dilbilimsel ve felsefi bir boyuta taşır. Bu yaklaşım, Pontypool'u sıradan bir zombi veya salgın filmi olmaktan çıkarır, onu dinlemenin ve anlamanın korkusunu irdeleyen entelektüel bir gerilime dönüştürür. Neden izlenmeli? Çünkü Pontypool, korku türüne taze bir soluk getiren, minimal bütçeyle maksimum gerilim yaratan, izleyiciyi ekrana değil, hoparlörlere kulak vermeye zorlayan nadir yapımlardan. Sessizliğin ve kelimelerin ne kadar ürkütücü olabileceğini görmek isteyenler için mutlaka izlenmesi gereken bir kült film.